سایه بحران بودجه بر سر وزارت میراث فرهنگی



نگاهی به بودجه سال 1402 سهم ناچیز وزارت میراث فرهنگی از درآمدهای دولت را نشان می دهد. آنچه در نبود مدیریت و برنامه ریزی می تواند به یک بحران جدی تبدیل شود. اطلاعات و آمار منتشر شده از سوی دولت حاکی از سهم اندک در نظر گرفته شده برای وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی در بودجه سال 1402 است. اما اگر منابع سرمایه گذاری داخلی یا خارجی تامین نشود، به نظر می رسد محدودیت های بودجه فعلی جوابگوی بسیاری از نیازهای حوزه های میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی نیست. نباید به بودجه عمومی دل خوش کرد، هرچند رقم در نظر گرفته شده برای بودجه وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی از اهمیت بالایی برخوردار است، اما این وزارتخانه نباید تمام تخم های خود را در سبد بودجه بگذارد و به آن خرسند باشد. . یک محقق پژوهشگاه میراث فرهنگی و یک مدرس دانشگاه درباره وضعیت بودجه سال آینده وزارت میراث فرهنگی به خبر نگار کجارو گفت: خوشحالی به اعتبار و بودجه عمومی اقدامی بسیار اشتباه و نه هوشمندانه است. از دولت.” توجه داشته باشید افزایش درآمدی که هر ساله در خصوص درآمد دولت اعلام می شود با تورم مرتبط است. بنابراین با توجه به کاهش بودجه دولت و وزارتخانه باید به سراغ منابع درآمدی رفت. من بارها این موضوع را مطرح کرده ام که بودجه جاری (کشور) بودجه عمرانی را مصرف می کند و به همین دلیل باید به سمت منابع درآمدی جدید در حوزه میراث فرهنگی رفت. این مدرس دانشگاه در تشریح نحوه جذب منابع اظهار داشت: با توجه به شرایط موجود بخش خصوصی خارجی تمایلی به سرمایه گذاری در ایران ندارد. بنابراین باید برنامه ریزی مناسبی برای جذب سرمایه گذاران داخلی انجام شود. واگذاری حداقل 200 اثر تاریخی از طریق صندوق احیا به بخش خصوصی امکان پذیر است. به نظر من در زمینه سرمایه گذاری نباید شرایط را آنقدر سخت بگیریم که متقاضی سرمایه گذاری فرار کند. از طرفی در بحث واگذاری، یکسری رانت وجود دارد; یعنی اگر ساختمانی برای بازسازی توسط بخش خصوصی نیاز به سرمایه گذاری 500 میلیونی داشته باشد و در مقابل آن ساختمان تا 10 سال در اختیار سرمایه گذار باشد، برخی هزینه مرمت را چندین برابر واقعی برآورد و درج می کنند. میزان. از طرفی اعلام می شود گروه خاصی که مصمم هستند باید کار مرمت را انجام دهند. بنابراین وضعیتی تلقی می شود که سرمایه گذار فرار می کند و می رود. مهاجیری نژاد ضمن تاکید بر اهمیت واگذاری خانه های تاریخی از مجاری قانونی و شفاف گفت: جزئیات باید اعلام شود و اینطور نباشد که آمار دقیقی وجود نداشته باشد و ندانیم چه بناهایی و با چه شرایطی واگذار شده است. مواردی از قبیل شرایط واگذاری ساختمان ها، مدت زمان بنا و سایر جزئیات اعلام شود. اگر واقعا بخش خصوصی منابع سرمایه لازم را ندارد باید دید که می تواند از تسهیلات و وام استفاده کند. یعنی وزارتخانه می تواند از طریق صندوق توسعه ملی وام ساختمان ها را پرداخت کند تا سرمایه گذار اگر نتواند کل هزینه مرمت را پرداخت کند، کسری را به صورت وام دریافت کند. مشکلات اعتباری پژوهشگاه میراث فرهنگی. این است که کار کاوش های باستان شناسی این وزارتخانه به آن سپرده شده است و با توجه به بودجه اندکی که برای این وزارتخانه در نظر گرفته شده، ممکن است با چالش هایی مواجه شود. مهاجاری نژاد مدرس دانشگاه در خصوص مشکلات بودجه ای پژوهشگاه میراث فرهنگی به خبرنگار کجارو گفت: درست است که اعتبار پژوهشگاه مجزا است اما از طریق بودجه عمومی دولت است. البته پژوهشگاه از طریق قراردادهایی که با مؤسسات دیگر می بندد به دنبال درآمد و درآمد دیگری نیز می باشد که البته (میزان آن) ناچیز است و در نتیجه وقتی بودجه عمومی دولت کاهش می یابد، اعتبار سایر مؤسسات نیز کاهش می یابد. موسسات خود به خود کاهش می یابند به نظر من سوالی که مردم و کارشناسان دارند این است که چرا وقتی بودجه عمومی دولت افزایش می یابد (حداقل عددی) بودجه برخی از موسسات فرهنگی و موسسات موازی کاهش نمی یابد.بسیاری از موسسات وقتی وابستگی به دولت ندارند، نیازی به تخصیص اعتبار ندارند، ضمن تاکید بر اینکه مشکل فعلی در حوزه ناآگاهی است. وی گفت: مشکل این است که بودجه‌بندی را بلد نیستیم و دانش لازم را در زمینه تامین منابع در حوزه میراث فرهنگی نداریم. اگر با ساختار وزارتخانه (میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی) آشنا باشیم، می توانیم به دنبال منابع جدید باشیم. این منابع جدید می تواند شامل صندوق توانبخشی، بخش خصوصی و غیره باشد. متأسفانه دولت نیز در سال های گذشته اشتباهاتی داشته و بسیاری از منابع سرمایه ای خود را به نام واگذاری فروخته است. این در حالی است که اگر این منابع سرمایه حفظ می شد، امکان درآمدزایی وجود داشت. ای کاش هتل های گردشگری که در بسیاری از مراکز استان ها وجود داشت و به دلیل بدهی واگذار شده بود حفظ می شد. اکنون با توجه به نرخ تورمی که هر سال وجود دارد، قیمت این هتل ها افزایش یافته و امروز (وزارتخانه) می تواند از طریق این هتل ها کسب درآمد کند. این بدان معناست که این هتل ها می توانند برای مدت طولانی واگذار شوند اما مالکیت آنها در اختیار وزارت میراث فرهنگی است. مهاجری نژاد افزود: متاسفانه این هتل های گردشگری در دوره دوم دولت دهم فروخته شد. بنابراین چون نمی دانیم منابع، بودجه و بودجه را چگونه تامین کنیم، این اتفاقات می افتد. فراموش نکنیم که دو بحث جاری و عمرانی در مورد بودجه وزارتخانه وجود دارد. بحث ساخت و ساز در حوزه وزارت بیشتر مربوط به میراث فرهنگی و حوزه های پژوهشی و مرمتی است، اما در بسیاری از موارد لزومی ندارد که دولت از درآمد بودجه عمومی استفاده کند که یکی از این موارد است. در نظر داشته باشید که امروزه کشورهای توسعه یافته از بودجه عمومی در حوزه گردشگری استفاده نمی کنند و این امر به بخش خصوصی واگذار شده است. با توجه به سهم اندک وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی از بودجه عمومی، به نظر می رسد این وزارتخانه نیاز به تامین منابع دارد. از یک سو باید به دنبال بهبود چهره بودا باشد و از سوی دیگر برای استفاده از بودجه بخش خصوصی در حوزه میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی راهکارهایی ارائه دهد. در غیر این صورت بودجه اندکی که برای این حوزه در نظر گرفته شده پاسخگوی نیازهای روزافزون در حوزه حفظ و احیای آثار تاریخی و گردش گردشگری و صنایع دستی نخواهد بود. نظر شما درباره بودجه در نظر گرفته شده برای حوزه میراث فرهنگی و گردشگری چیست؟ و صنایع دستی چیست؟ به نظر شما مسئولان این وزارتخانه منابع مورد نیاز خود را برای ساماندهی این اداره چگونه باید تامین کنند؟

دیدگاهتان را بنویسید