بوذرجمهر قاینی شرح حال بوزهرهمر قاینی و محل قبر او



بوذر جمهر قاینی شاعر و سیاستمدار عصر فردوسی بود که در دربار سلاطین غزنوی به ترویج علم و فرهنگ و ادب و حکمت ایرانی پرداخت. او که هم زمان با غزنویان می زیست، درایت و درایت خود را وسیله ای برای رشد ایران در این عصر قرار داد. از زندگی و عملکرد سیاسی بوذرجمهر اطلاع چندانی در دست نیست. به نقل از منابع، وی دارای خاصیت شاعری بود; همچنین در علم عروض و فنون بیان و معانی ابداعات خاصی داشت. آنچه باید در مورد بوذر جمار قاینی بدانید: بوذر جمار قاینی کیست؟ منبع عکس: خبرگزاری مهر قاسم بن ابراهیم بن منصور، معروف به بوذر مهر قاینی (به عربی ابوذر جهر یا بوذر جهر)، عارف، نویسنده، سیاستمدار، حکیم و شاعر اواخر قرن چهارم و اوایل قرن پنجم هجری قمری بود. او را شاعر دربار دو پادشاه غزنوی سلطان محمود و سلطان مسعود می دانند که به زبان های عربی و فارسی تسلط داشت. از بوذرجمهر قصیده های متعددی به جا مانده که «قصیده بهاریه» او مشهورترین آنهاست. به گفته منابع، بوذرجمهر شاعر و فرمانده دربار غزنویان بوده است. بوذرجمهر علاوه بر شاعری توانا، در فلسفه، حکمت، ریاضیات، سیاست و طب نیز صاحب نظر بود. او از مشاوران سلاطین بزرگ غزنوی به شمار می رود و لقب بزرگمهر به او، میزان درایت، آگاهی و دانش او را ثابت می کند. استعداد و قدرت فکری و توانایی سیاسی و ادبی بذر جمهار باعث شد که هم استاد سیاست و هم مرد دانش و ادب به او نیاز داشته باشد. سپس در اواخر حکومت غزنویان از غزنه به زادگاهش قاین رفت. درباره بذر جهر قاینی، «ابومنصور قاسم بن ابراهیم» در خانواده منصوریه در شهر قاین به دنیا آمد و در همان شهر درگذشت. خاندان منصوریه از خانواده های بزرگ و معروف بودند. اطلاعات زیادی در مورد سال تولد، زندگی، تحصیلات و عملکرد او در دسترس نیست. در آثار دیگران نوشته های پراکنده ای از او وجود دارد که گوشه هایی از شخصیت پارسای او را آشکار می کند. ابومنصور را علاوه بر تسلط بر شعر، دارای منصب حکومتی امیر لشکر دانسته اند. گویا به خاطر درایت و مشی او را بوذرمهر (بوزجمهر) می نامیدند; همچنین در آثار تذکره نویسان او را با تعاریفی چون «ابداع و خلاق با زبان» ستوده اند. با وجود شهرت او در شعر، سیاست و امیری، از عملکرد و درایت او در دستگاه غزنوی اطلاع خاصی در دست نیست. گویی سهم او از زندگی مانند بسیاری از پارسایان ناشناخته بود. محمد بن ابراهیم قاینی، برادر بوذر جمهر، از سیاست مداران دوره غزنوی به شمار می رفت که تا دوره بهرام شاه در قید حیات بود. نظرات شاعران و نویسندگان درباره بوذر جمهر منبع عکس: saednews.com بوذر جمهر شاعر دربار محمود غزنوی و پسرش مسعود به دو زبان عربی و فارسی شعر سروده است. تذکره نویسان عرب و فارسی در آثار خود نظرات متفاوتی درباره بوذرجمهر آورده اند. ابومنصور ثعلبی که از ادیب و مورخ زمان خود بود، ابیاتی را که به زبان عربی باقی مانده از اشعار بذر جمهار در کتاب «یطیمه الدهر فی محاسن اهل عصر» آورده است. در ردیف فرخی عنراتی، منوچهری دامغانی، مسعود سعد سلمان و ابوالفرج رونی به حساب می آیند و هر کدام مایه مباهات زبان فارسی و فضل و ادب ایران زمین هستند. بوذر جهر قاینی را شاعر، سیاستمدار، حکیم، مبتکر و مبتکر علم عروض می دانند. قیس رازی، شاعر، نویسنده و منتقد ادبی، بوذرجمهر را پدیدآورنده معانی، بیان و نوآوری در شعر و ادب فارسی می‌داند. همچنین نام خانوادگی او «قاسمی» ذکر شده است. رضا قلی خان هدایت، مورخ نامدار عصر ناصری، بوذر جمهار را از افسران سلطان محمود غزنوی می دانست که به تازی و فارسی شعر می گفت. ذبیح الله صفا نویسنده معاصر تاریخ ادبیات ایران درباره بوذر جهر قاینی گفت: مقصود از قاسمی قاسم بن ابراهیم القاینی است که در علم عروض استاد و مبتکر بود و در این زمینه ابداعاتی داشت. . آنچه از متن تذکره نویسان برمی آید این است که بزرجمهر شاعری توانا و مسلط به اصول شعر و قواعد آن بوده است. همچنین استعداد شعری او باعث شد که به مقامی بالاتر از هم عصرانش دست یابد. . به گفته ثعالبی، سلطان محمود و پسرش بوذر جمهار را به عنوان امارت (برخی او را فرمانده لشکر) آل ناصر (غزنویان) برگزیدند و از برنامه او برای رشد و تعالی فرهنگ ایرانی بهره بردند. نکته قابل تأمل در گفتار ثعالبی این است که ابومنصور قاسم ملقب به بوذرجمهر بوده که نشان از درایت و دانش بسیار او دارد. زیرا این نام برگرفته از بوذرمهر بختگان وزیر دانشمند عصر ساسانی عصر انوشیروان است که بسیار درایت داشت. برخی از محققان و اساتید زبان و ادبیات فارسی، بوذرجمهر قاینی را مانند فردوسی پاسدار زبان و ادبیات فارسی دانسته اند. به گفته این پژوهشگران، او با نفوذ در دربار، شعر و ادبیات فارسی را مانند بسیاری از شاعران معاصر خود از آسیب نجات داد. تاریخ دقیق درگذشت بذر جهر قاینی مشخص نیست. اما بر اساس آثار تذکره نویسان، وی تا پایان سلطنت سلطان مسعود غزنوی یعنی سال 432 هجری قمری در قید حیات بوده است. به نظر می رسد با مرگ سلطان محمود و آغاز درگیری ها بین فرزندانش در زمان جانشینی مسعود غزنوی، بوذرجمهر در غزنی احساس ناامنی کرد و برای پرهیز از خشونت، راه وطن را در پیش گرفت و به قاین بازگشت. مدتی در آنجا ماند، سپس در دامنه کوه ابوذر استراحت کرد. سخنان بوذر جمهار قاینی، شاعر نامدار دوره غزنوی، به دو زبان عربی و فارسی سروده است. اما شعری مستقل از او وجود نداشت. اگر گفته ها و ضرب المثلی هایی مانند بزرگمهر بختگان وزیر انوشیروان در دوره ساسانی داشته باشد، چیزی از آنها باقی نمانده است و در آثار دیگر نویسندگان معاصر چیزی در این باره دیده نمی شود. در زیر ابیاتی از مهم ترین قصیده بوذر جهر درباره فصل بهار آمده است: «بهار گلی از او / کنار اندر در کنار اندر کنار استیجهان از طلعت سلطان اعظم / نگار اندر نگار اندر نگار استزلاله را و گازان را گامان / آذار. اَدَر اَدَر اَدَر استز آهوی دشتی و سراب بس است / کنت اندر کنت اندر کنت استز دست ساقی او از لب و چشم / خمار اندر خمار اندر خمار دست شاه با دو شاخ و گل / نثار اندر نثار اندر نثار استز امشب بوی او را می دهم تا بخارا/ بخار آندر بخارا داخل بخار است… به گفته برخی از خوانندگان، وجود عبارات مکرر در این شعر از جذابیت آن می کاهد و باعث دلزدگی خواننده می شود؛ در حالی که تکرار یکی از ویژگی های شعر بود. شیوه نگارش قرن چهارم هجری قمری و در آثار منثور و منثور دوره سامانی و غزنوی به وفور دیده می شود؛ بنابراین نباید آن را ناشی از ناتوانی شاعر در سرودن شعر دانست. تکرار در اشعار رودکی سمرقندی، پدر شعر فارسی و شاعر بزرگ دوره سامانی، مهر تأییدی بر این ویژگی است. نمونه دیگری از شعر بوذر جمهار عبارت است از: «میان سرای آن مهتر/ که به خدمتش افتخار می کند» دوستان نمونه اشعار عربی بذرجمهر: قد حال دون الورد برد متاول / کان سعوده غیبت فی مناحسو حجاب فی الایج. الربیع و حسنا / کما اکتن فی بیدلی فرخ الطواس بذر جمهر قاینی آدرس: استان خراسان جنوبی، چهار کیلومتری جنوب غربی شهر قاین، منطقه گردشگری بزرگمهر قاینی (نما) روی نقشه) منبع عکس: Salameno.com Buzar Jamhar قاینی در شهر قاین درگذشت، او در دامنه کوه ابوذر (معروف به کوه بذر جمهار) در چهار کیلومتری جنوب غربی قاین به خاک سپرده شد. آرامگاه بوزرجمهر که یکی از جاهای دیدنی استان خراسان جنوبی است در «منطقه گردشگری بوزرجمهر» قرار دارد. این منطقه با وسعتی در حدود 500 هکتار از شرق و جنوب شرقی به ارتفاعات کوه ابوذر و از جنوب تا انتهای پارک جنگلی قهستان امتداد دارد. مقبره بذر جمهار قاینی در دامنه کوه ابوذر (بزرجمهر) در جنوب غربی قاین قرار دارد. 6 و 7 هجری قمری محسوب می شود که آن را به شکل صلیب ساخته اند. این بقعه از دور شبیه مسجد الاقصی است که وجود این شباهت باعث شد کاشی های فیروزه ای مسجد کنده شود. مقبره مقبره ای است چهار ایوانی که گنبدهایی بر بالای ایوان ها قرار دارد. طاق های ایوان های بنا به صورت کلی اجرا شده است; اما طاق اصلی طاق ها به صورت نیمه بیضی باز است و در دوره های بعد با سقف کاذب تزئین شده است. بنا با سنگ، آجر و گچ ساخته شده است. همچنین در کنار مزار او درخت بنه ای 700 ساله وجود دارد که بر زیبایی آن می افزاید. تزئینات داخلی بقعه بوذرجمهر گچ بری است. لخکی های چهار در هشت بنا از گچ بری و مقرنس های سبک و هنرمندانه تشکیل شده است. همچنین نوع اجرای پیشانی ایوان های آن به شکل طاق پایه دار است. در بقعه اتاق هایی نیز وجود دارد که گنبد یکی از آنها سنگی است. معماری باشکوه مقبره در دامنه کوه، بازدید از آن را برای گردشگران جذاب کرده است. بذر جمهار ادیب نویسنده، شاعر و روشنفکر سیاسی دوره غزنوی است که هنوز در مورد زندگی و آثار او تحقیق مستقلی صورت نگرفته و بسیاری از جنبه های زندگی و کار او تاریک مانده است. اگر نظری در مورد شعر بوذر جهر قاینی دارید یا به آرامگاه او رفته اید، تجربه خود را با ما و کاربران کجارو به اشتراک بگذارید. سوالات متداول بوذر جمهر قاینی کیست؟ شاعر، نویسنده، حکیم و روشنفکر سیاسی اواخر قرن چهارم و اوایل قرن پنجم معروف به بوذر جهر قاینی چه بود؟ آرامگاه بوذرجمهر قاینی کجاست؟ شهرستان قاین در استان خراسان جنوبی. شعر دیوان بذر جمهر می ماند؟ نه، اشعار او در آثار تذکره نویسان پراکنده است. منبع عکس روی جلد: salameno.com

دیدگاهتان را بنویسید